وی فرزند مرحوم میرزا مصطفی 32 وکیل لشگر این میرزا حسن 31 بن محمد مخدوم مرتضی 30 بن میر مصطفی 29 بن محمد مخدوم مرتضی 28 بن میر داود 27 بن میر اسمعیل 26 بن میر محمد حسین 25 بن میر فضل الله 24 بن نظام الدین حبیب الله 23 ابن جعفر 22 بن تاج الدین حسن 21 بن فخر الدین علی 20 بن رضی الدین مرتضی 19 بن زین الدین علی 18 بن شمس الدین محمد 17 بن صدر الدین 16 بن امین الدین 15 بن ابراهیم 14 بن شرف الدین یحیی 13 بن شمس الدین محمد 12 بن ابراهیم 11 بن زین الدین عبدالله 10 بن علی 9 البراطلة حسینی (ره) است.
حضرت علی 9 البرطلة در (1242 ج 4 ص 1164 ش 613) گذشت.
و میر داود 27 از حکما و عرفا و صاحب تألیفات و کرامات بوده و قبرش در تفرش مشهور است.
فرزندش محمد مخدوم مرتضی 28 در سنه 1125 کتابی بنام «عقد الدرر» تألیف کرده و مادرش دختر مرحوم مسی مصطفی صاحب «نقد الرجال» بوده.
و مرحوم میرزا مصطفی 32 وکیل لشکر از اعیان زمان ناصر الدین شاه بوده و در شب یک شنبه 19 ع 2 سنه 1298 وفات نموده، و فرزندانی داشته: یکی حاج میرزا محمد علی خان 33 امیر الدوله که در سنه 1271 متولد شده و از عرفاء با محبت گردیده و در شب 4 شنبه 17 ماه رمضان سنه 1339 وفات یافته و جنازة او را حمل بکربلا نموده و نزد پدرش دفن کردند، چنان که در «نابغة علم و عرفان: 349» فرموده.
و دیگر: مرحوم میرزا محمد مهدی خان 33 صاحب این عنوان که او از علماء و اهل فضل و کمال این زمان و ملقب به بدایع نگار بود و شعر هم میگفت و تخلص لاهوتی و مخلص مینمود، چنان که در «شمس التواریخ: 100» و نابغه علم و عرفان: 349 و «الذریعه 9: ص 94 ش 6184 و ص 1020 س 18» بعنوان «مخلص» نوشتهاند.
و او در هشت ساتی شب یک شنبه 27 ماه رجب الفرد این سال مطابق 28 جدی ماه برجی ـ متولد شده و در سنه 1301 از طرف ناصر الدین شاه لقب بدایع نگار یافت، و چندین کتاب در علوم متفرقه تألیف کرده که در جزء 13 ج 14 «اعیان الشیعه» برخی از آنها را نوشته از آن جمله:
اول کتاب «بدایع الانوار» در احوال هفتمین ائمه اطهار (ع) یعنی حضرت کاظم صلوات الله علیه، انجام تألیفش 2 شنبه 4 ع 1 سنه 1302 و در آنجا تخلص شعری خود را مخلص نوشته. دویم کتاب «ریاض المنجمین» در هئیت قدیم و جدید و معرفت تقویم رقمی، تألیف آن شوال سنه 1300 . سیم کتاب «صراط العارفین» در اصول دین. چهار کتاب «اللاهوتیه» در شرح «تهذیب منطق» تفتازانی بپارسی. پنجم کتاب «العلائم البدیعه» در علماء شیعه. ششم کتاب «افتتضاح الکافرین» در اختلاف عبارات «توریة» و «انجیل» با یکدیگر. فتم کتاب «حمدان و نهران» در حکایات مضحکه. هشم «دیوان اشعار» نزدیک ده هزار شعر. نهم کتاب «بدایع الاسرار» در اصول دین، انجام تألیف آن شعبان سنه 1329.
و بالاخره در پنجشنبه 25 ماه ربیع الخر سنه 1360 ـ مطابق اول خرداد ماه باستانی ـ وفات کرد و در امامزاده قاسم شمیران دفن شد.