حدیث: امام علي عليه السلام فرمودند : إذا رَأيتَ عالِما فَکُن لَهُ خادِما ؛ هرگاه دانشمندى ديدى، به او خدمت کن. ( غررالحکم ح ۴۰۴۴ ) حدیث: امام علي (عليه السلام) فرمودند: النَّظرُ إلي العَالِم أحبُّ إلَي الله مِن اعتکافِ سَنَهٍ فِي البَيت الحَرام؛ نگاه کردن به عالم و دانشمند نزد خداوند، از يک سال اعتکاف در کعبه برتر است. ) حدیث: امام صادق عليه السلام فرمودند: إنّ علِیّا کانَ عالِما والعلمُ یُتوارَثُ ، ولَن یَهْلِکَ عالِمٌ إلّا بَقِیَ مِن بَعدِهِ مَن یَعلَمُ عِلمَهُ أو ما شاءَ اللّهُ ؛(امام) على عليه السلام عالم بود، و علم ، ارث برده مىشود. هرگز عالمى نمى ميرد مگر آن که پس از او کسى مى ماند که علم او يا آنچه را خدا خواهد، بداند. ( الکافي : ۱ / ۲۲۱ / ۱ ) ) حدیث: امام جواد عليه السلام فرمودند: العلماء غرباء لکثرة الجهال؛ عالمان، به سبب زيادي جاهلان، غريب اند. ( مسند الامام الجواد، ص ۲۴۷ ) ) حدیث: امام صادق عليه السلام فرمودند: اِذا کانَ یَومُ القيامَةِ بَعَثَ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ العالِمَ وَ الْعابِدَ ، فَاِذا وَقَفا بَیْنَ یَدَىِ اللّهِ عَزَّوَجَلَّ قيلَ لِلْعابِدِ : اِنْطَلِقْ اِلَى الْجَنَّةِ وَ قيلَ لِلْعالِمِ : قِف تَشَفَّعْ لِلنّاسِ بِحُسْنِ تَأديبِکَ لَهُمْ؛ هر گاه روز قيامت گردد، خداى عزّوجلّ عالم و عابد را برانگيزاند . پس آنگاه که در پيشگاه خداوند ايستادند به عابد گفته مى شود : «به سوى بهشت حرکت کن» و به عالم گفته مىشود : « بايست و مردم را به خاطر آنکه نيکو ادبشان نمودى ، شفاعت کن ». ( علل الشرايع، ج ۲، ص ۳۹۴، ح ۱۱ ) ) حدیث: رسول اکرم صلي الله عليه و آله و سلم فرمودند: العلماء مصابيح الارض، و خلفاء الانبياء، و ورتني و ورثه الانبياء. علما چراغهاي زمين اند و جانشينان پيامبران و وارثان من و پيامبران هستند. ( کنز العمال/ ۲۸۶۷۷٫) ) حدیث: رسول اکرم صلي الله عليه و آله و سلم فرمودند: موت العالم ثلمه في الاسلام لا تسد ما اختلف الليل و النهار در گذشت عالم، رخنه اي است در اسلام که تا شب و روز در گردش است، هيچ چيز آن را جبران نمي کند. ( کنزالعمال/ ج ۲۸۷۶۰٫ )
8 خرداد 1396, 5:28
۵ شعبان. شرح احوال او در (۱۲۲۲ ج ۳ ش 319 ص ۷۴۵) گذشت.
بموجب آنچه آقای روضاتی در یک صفحه کاغذ نوشتهاند شرح احوال او باید در این سال به نقل از مجله هفتگی وحید، سال 6 ش 7 ش مسلسل 67 ص 547 دوباره نوشته شود. (یادداشتی که اینجانب برای مرحوم مؤلف بحبیبآباد فرستادم و اینک ضمیمه اوراق اصل موجود است باین شرح بود :
جناب آقای معلم. شما شرع حالي مرحوم حکیم قاآنی را در سال ۱۲۲۲ ق نوشتهاید که در (جلد سوم مکارم طس ۷۴۵ بعد) چاپ شد. اما شرح حالی بقلم خود حکیم در «مجله هفتگی وحید سال ۶ش۷ ش مسلسل ۶۷ ص ۵۴۷» چاپ شده است که آنجا تولدش را در ۲۹ شعبان ۱۲۲۳ و وفات را در ۲۷ رجب ۱۲۷۰ نوشته است. لازم است شما شرح حال چاپ شده در مكارم را با آنچه در مجله است تطبیقی و تلفیق کنید و یک شرح حال جامع بنویسید و بیاورید.
مرحوم مؤلف در ذیل مکتوب چنین نوشته بود:
این شرح حال انشاء الله اگر حیاتی باشد در سال ۱۲۷۰ که سال وفات او است نوشته خواهد شد.
مع الأسف فرصت این کار را نیافت و وفات کرد، اینک همین تذکر کافی بنظر میرسد.